[랜덤] 하이라이트 (HIGHLIGHT) - 미니 6집 [From Real to Surreal] (PLATFORM Ver.)

Nais naming manatili nang habambuhay sa iyong realidad/hindi-realidad. Simple lang ang dahilan kung bakit namin gustong maging isang hindi-realidad. Isang mundo na walang digmaan, mga araw kung saan naglaho na ang mga pag-aaway, karahasan, inggit, at panibugho, isang araw na payapa at tahimik. Nais naming ang aming musika ay mapabilang sa mga walang saysay ngunit magagandang bagay na ito na wala sa paligid natin ngayon dahil sa iba't ibang dahilan. Kaya sana, ang mga sandaling humigit-kumulang tatlong minuto sa pakikinig sa bawat kanta ay magdala sa iyo palayo sa nakababagot, ordinaryo, at simpleng pang-araw-araw na buhay, patungo sa gitna ng isang nakabubaliw at matinding pag-ibig, o kung minsan, sa harap ng isang entablado ng festival na itinayo sa isang luntiang parang. Na ang iyong buhay ay mabago nang kaunti, kahit minsan man lang, dahil sa aming mga musika. Na ang aming musika ay maging isang kanlungan kung saan maaari kang huminga nang malalim. Simple rin ang dahilan kung bakit namin gustong maging realidad. Habang lumilipas ang panahon, mas nagiging mahalaga ang oras at mga alaala na nakapaloob sa musika kaysa sa musika mismo. Matapos naming muling maisulat ang pangalang Beast, habambuhay naming aalalahanin ang hiyawan na narinig namin sa unang pagtatanghal ng konsiyerto noong nakaraang taon sa sandaling tumugtog ang intro ng Bad Girl. Ang Ribbon, na nagpabukal ng aming damdamin habang kinakanta, ay maaalala na ngayon nang mas espesyal dahil nadagdag na rito ang oras, lugar, at kami sa araw na iyon, at ang Lightless ay naging sarili naming alaala na nabuo mula sa pagpapatong-patong ng lahat ng mga pagtatanghal sa loob ng mahabang panahon. Kaya naman, patuloy kaming lilikha ng mga alaala. Gusto namin iyon. Habang lumilipas ang panahon, ang proseso ng paglalabas ng album ay lalong nagiging mahirap, at mananatili itong ganoon, ngunit plano pa rin naming magpatuloy sa paggawa ng musika sa ilalim ng pangalang Highlight. Kaya naman, sana ay ang 'musika' na nagsisilbing buhol sa pagitan mo at namin ay magbuklod sa atin nang matibay sa loob ng mahabang panahon. Upang hindi ka mabahala, at upang maging isang maaasahang realidad na palaging nasa tabi mo kapag lumingon ka. Ngayong nasabi ko na ito, tila walang saysay na paghiwalayin pa ang realidad at hindi-realidad, ngunit anuman ang mangyari, simple lang ang gusto naming sabihin. Na sa iyo na nakikinig sa musikang ito, sa iyo na nagmamahal sa amin, sana ay patuloy kaming makasama mo anuman ang maging anyo namin. Kaya naman, sa huli, gaya ng bahagi ng liriko ng isang kanta, RIDE OR DIE. Iyon ang pinakamahalaga para sa amin.