Re : SCENE#1
ខ្ញុំបានស្តាប់រួចហើយ។ ជាដំបូង វាគឺជាកិត្តិយសណាស់ដែលខ្ញុំបានឮរឿងរ៉ាវរបស់អ្នក។ ដោយសារតែរឿងនេះហើយ ទើបធ្វើឱ្យចិត្តរបស់ខ្ញុំពោរពេញទៅដោយភាពបរិសុទ្ធបំផុតក្នុងពេលថ្មីៗនេះ ហើយខ្ញុំសរសេរលិខិតឆ្លើយតបនេះ មុនពេលដែលអារម្មណ៍នេះរលាយបាត់ទៅ។
បើនិយាយតាមត្រង់ ‘រាត្រីដ៏ត្រចះត្រចង់’ (Dazzling Night) គឺជារឿងដែលនឹកស្មានមិនដល់សោះ។ ព្រោះខ្ញុំបានស្មានថា អាល់ប៊ុមដំបូងរបស់ La Poem ជាពិសេសសាច់រឿងនៃប្រធានបទ គួរតែជារឿងដែលកក់ក្តៅបំផុត។ ប៉ុន្តែគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល វាគឺជាសាច់រឿងដែលបានបកស្រាយការបែកគ្នាដ៏សោកសៅបំផុត ឱ្យទៅជាភាពស្រស់ស្អាតតាមបែបផ្ទុយគ្នា។ តាំងពីពេលណាមក ខ្ញុំបានក្លាយជាអ្នកសរសេរទំនុកច្រៀងម្នាក់ ដែលមិនអាចសរសេរពី ‘ការបែកគ្នា’ ឱ្យសោកសៅខ្លាំងពេកបានទៀតហើយ។ នោះគឺចាប់តាំងពីពេលដែលខ្ញុំគិតថា ការបែកគ្នាមានថាមពលខ្លាំងក្លាគ្រប់គ្រាន់ដែលអាចចិញ្ចឹមមនុស្សម្នាក់ឱ្យធំពេញវ័យបាន។ បទពិសោធន៍នៃការមានអ្វីមួយដែលគួរឱ្យនឹកនា រហូតដល់ត្រូវបានគេហៅថាជាការបែកគ្នា, ភាពភ័យខ្លាចដែលរៀនបានតែតាមរយៈការមានរបស់ដែលមិនចង់បាត់បង់, និងកម្លាំងដែលកាន់តែរឹងមាំទៅតាមកម្រិតនៃភាពភ័យខ្លាចនោះ។ បន្ទាប់មក គឺភាពសោកសៅ និងភាពអត់ធ្មត់ជាច្រើនដែលត្រូវទទួលយកក្នុងការលាឈប់ពីរបស់ដ៏មានតម្លៃបំផុតនោះ ហើយចុងក្រោយ គឺការបង្កើតបានជាលំហនៃ ‘ខ្លួនខ្ញុំ’ ដែលរឹងមាំ ដែលអាចផ្ទុកនូវអ្វីៗដ៏ស្រស់ស្អាតដែលទទួលបានមកវិញ។
បន្ទាប់ពីទទួលបានការសួរសុខទុក្ខយ៉ាងរស់រវើកតាមរយៈ ‘Amigos Para Siempre’ ហើយបានស្តាប់ ‘New Moon’, ‘Dazzling Night’ និង ‘First Rain’ តាមលំដាប់លំដោយ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាអ្វីៗដែលមិនចាំបាច់ និងស្អិតរមួតដែលគប់នៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំត្រូវបានជម្រះចេញអស់។ ជាពិសេស ‘La Tempesta’ បានប្រាប់រឿងនោះកាន់តែម៉ឺងម៉ាត់ជាងនេះ។ ខ្ញុំធ្លាប់និយាយថា La Poem នឹងក្លាយជាក្រុមដែលដូចជាឧបករណ៍សំឡេងលំដាប់ខ្ពស់ (High-end Audio)។ មុននឹងនិយាយពីឧបករណ៍តន្ត្រី ឬតន្ត្រីដែលបង្កើតសំឡេងល្អ គឺត្រូវនិយាយពី ‘លំហ’ ជាមុនសិន។ តើនេះក៏ជាចរិតរបស់ La Poem ដែលចង់រៀបចំលំហសម្រាប់ចូលមកច្រៀងឱ្យរួចរាល់ជាមុនមែនទេ?
សូមអរគុណដែលបានប្រាប់ខ្ញុំតាមរយៈអាល់ប៊ុមនេះថា រឿងរ៉ាវដ៏ល្អ និងសំឡេងដ៏ល្អ មិនមែនជាគោលគំនិតដែលដាច់ដោយឡែកពីគ្នានោះទេ។ ខ្ញុំនឹងចងចាំនូវទឹកចិត្តដ៏ហ្មត់ចត់ ដែលបានលួងលោមនូវអ្វីដែលធ្ងន់ និងឈឺចាប់បំផុតជាមុន។
សេចក្តីបន្ថែម៖ ជាការគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ សំឡេងរបស់អ្នកទាំងបួនបានដើរតួនាទីខុសៗគ្នាសម្រាប់ខ្ញុំ។ នោះគឺ ‘ក្តីសង្ឃឹម’, ‘ការប្តេជ្ញាចិត្ត’, ‘រូបខ្ញុំដែលរស់នៅក្នុងថ្ងៃនេះ’ និង ‘ដីដែលខ្ញុំកំពុងឈរ’។ ទោះបីជាចម្លើយនៃការផ្គូផ្គងនេះ ខ្ញុំទុកឱ្យជាការបកស្រាយរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នាក៏ដោយ។
ពី Kim Eana
<ព័ត៌មានលម្អិត>
1. គ្មាន Poster
2. 165mm x 145mm
