Ang ikalawang mini album ng izna [Not Just Pretty] ay ang paraan ng izna upang katawanin ang mga emosyon ng Gen Z, at isang album na nagpapatunay na sila ay mga nilalang na hindi na maaaring limitahan sa iisang imahe lamang. Higit pa sa frame ng pagiging 'maganda', pinagsasama nito ang mga emosyong may magkakaibang katangian—mula sa karangyaan at katapatan, hanggang sa determinasyon at kahinaan—upang ipakita nang komprehensibo ang landas ng paglago na tinahak ng izna at ang kanilang mga posibilidad sa hinaharap.
Ang title track na ‘Mamma Mia’ ay isang kanta kung saan naniniwala sila sa kanilang sariling kutob sa gitna ng walang katapusang pangaral at mga panuntunan ng mundo, habang isinisigaw na “Magiging ako ako.” Sa pamamagitan ng awiting ito, ipinapakita ng izna ang kanilang independiyenteng saloobin na hindi mananatili sa loob ng mga limitasyong itinakda ng iba, kundi kusang magsusulong pasulong. Kinukuha nila ang lahat ng atensyon at nagpapamalas ng natatanging presensya sa ibabaw ng entablado. Ang matinding hook, ang melodiya na tila lumilipad nang mataas sa langit, at ang groovy na ritmo ay nagsasama-sama upang kumpletuhin ang eksplosibong enerhiya ng izna.
Bukod dito, kasama rin sa album ang kabuuang limang kanta: ang ‘Supercrush’ na gumuguhit sa alindog ng isang kapana-panabik na unang impresyon, ang ‘Racecar’ na naglalaman ng mabilis na pagtakbo, ang ‘In the Rain’ na nagtatampok ng mga liriko sa wikang Koreano na tila nagbabasa ng tula at madamdaming boses, at ang ‘SIGN (Remix)’ na isang mas sopistikadong muling interpretasyon ng dati nilang kanta.
Ang mga track na may magkakaibang personalidad at mood ay nagtitipon upang makulay na ilahad ang paglalakbay ng paglago ng izna, at nagbibigay ng pananabik kung hanggang saan pa maaaring lumawak ang kanilang musika.